പതിയെ പതിയെ വാതിൽ ചാരി ആരും കാണാതെ മഴവിൽ ചിറകായ് കനവിൻ പ്രാവായ് വന്നു നീ എന്നിൽ മിഴികളിൽ ആയിരം പ്രണയ നിലാവുമായ് നീ മെല്ലെ മെല്ലെ മെല്ലെ തഴുകുന്നു നിനവുകൾ ആയിരം നിറ ശലഭങ്ങളായ് ഞാൻ മെല്ലെ മെല്ലെ ഉയരുന്നു
പതിയെ പതിയെ വാതിൽ ചാരി ആരും കാണാതെ മഴവിൽ ചിറകായ് കനവിൻ പ്രാവായ് വന്നു നീ എന്നിൽ
ഉം ഉം മൗനം പോലും കാതിൽ ഈറൻ തേനായ് മാറിയോ ഇടനെഞ്ചിൻ താളം തമ്മിൽ തമ്മിൽ ഒന്നായ് മാറിയോ കാണാ നേരത്തെന്തെ എന്നും ഉള്ളം വിങ്ങിയോ അനുരാഗം നമ്മിൽ തുള്ളി തൂകും മഞ്ഞാകുന്നുവോ അറിയുന്നു നാം ഒരു വാക്ക് മിണ്ടാതെ അലയുന്നു നാം ഒരു നോക്ക് കാണാതെ അകലാകെയും നീ എൻ പോൺ വെയിൽ ഇരാവാകെയും നീ എൻ വെണ്ണിലാ
പതിയെ പതിയെ വാതിൽ ചാരി ആരും കാണാതെ മഴവിൽ ചിറകായ് കനവിൻ പ്രാവായ് വന്നു നീ എന്നിൽ