ഉള്ളിലെ ദുഃഖങ്ങളാം വെള്ളരിപ്രാവുകളെ നെന്മണിയൂട്ടുന്ന വാത്സല്യമേ അമ്മേ... പ്രകൃതിതന് അവതാരമേ അമ്മിഞ്ഞപ്പാലിന്റെ മാധുര്യമേ നീ അപാരത പോലെ പറന്നെത്താനാവാത്തൊരാകാശം പോലെ (ഏകാന്തതയുടെ)
തന്നിലേയ്ക്കൊഴുകിയെത്തും കണ്ണുനീര്ച്ചോലകളെ തന്നെഞ്ചിലലിയിക്കും സാഗരമേ അമ്മേ... സഹനത്തിന് പൊന്തിടമ്പേ അന്പിന്റെ പാല്ക്കടല് കടയുന്നോളേ നീ അനന്തത പോലെ വായിച്ചുതീരാത്തൊരിതിഹാസം പോലെ (ഏകാന്തതയുടെ)