ഓമല്ക്കിനാവുകളെല്ലാം കാലം നുള്ളിയെറിഞ്ഞപ്പോള് .. ദൂരെ നിന്നും തെന്നല് ഒരു ശോക നിശ്വാസമായി..(2) തളിര് ചൂടുന്ന ജീവന്റെ ചില്ലയിലെ.. രാക്കിളി പാടാത്ത യാമങ്ങളില്.. ആരോ വന്നെന് കാതില് ചൊല്ലി ... തേങ്ങും നിന്റെ മൊഴി.. (താനേ പൂവിട്ട ..)
ഓര്മച്ചരാതുകളെല്ലാം ദീപം മങ്ങിയെരിഞ്ഞപ്പോള്.. ചാരെ നിന്നും നോക്കും മിഴിക്കോണിലൊരശ്രു ബിന്ദു.. കുളിര് ചൂടാത്ത പൂവന സീമകളില്.. പൂമഴ പെയ്യാത്ത തീരങ്ങളില്.. പോകുമ്പോഴെന് കാതില് വീണു തേങ്ങും നിന്റെ മൊഴി.. (താനേ പൂവിട്ട... )