തൂവേ കൺകളെ തൊട്ടുവോ മൂടുമീ കാർമുകിൽ തോർന്നുവോ അന്നു നാം തീർത്തതാം ആശതൻ കൂട്ടിലെ ആർദ്രമാം നോവുകൾ മായുമോ കാലമിന്നെത്രയോ മാറിയെന്നാകിലും എൻ മനം ഇന്നുമാ കൂടുതേടുന്നുവോ നിന്നോർമ്മതൻ നോവേറ്റതാം രാവെത്രയോ ഞാൻ തേങ്ങി മൽസഖീ നോവുമ്പൊഴും ആ യാത്രതൻ കാൽപാടുകൾ ഞാൻ തേടി ഈ വഴി
പോയ ഗ്രീഷ്മങ്ങളിൽ വെയിലേറ്റു വീഴുമ്പൊഴും മനം കൊതിച്ചൊരാ മഴയെ ഏകയായ് പാതിയിൽ മിഴി മൂടി നിൽക്കുമ്പോഴും തിരഞ്ഞൊരാ നിലാ വനിയെ കാതമിന്നെത്രയോ നാം നടന്നെങ്കിലും അത്രമേൽ നിന്നെ ഞാൻ ഓർത്തിരുന്നോമലേ നിന്നോർമ്മതൻ നോവേറ്റതാം രാവെത്രയോ ഞാൻ തേങ്ങി മൽസഖീ നോവുമ്പൊഴും ആ യാത്രതൻ കാൽപാടുകൾ ഞാൻ തേടി ഈ വഴി