ഒരിക്കലോമന പൊന്നാറ്റിന്നക്കരെ നിറങ്ങൾ പാടുന്ന പൂവാടിക്കപ്പുറം ഒരു ചെറു വേഴാമ്പൽ കനവുകൾ നെയ്തുപോൽ അരയന്ന പിടയായ് മാറുവാൻ അവൾക്കെന്നും അഭിനിവേശം (ഒരിക്കൽ)
മഴമുകിൽ മാനത്തു നീന്തവെ മണിച്ചുണ്ടു പൂട്ടിയിരുന്നവൾ മാനസ സരസ്സിലെ പാലമൃതുണ്ണുവാൻ താമരയിതൾ മെത്ത നീർത്തുവാൻ അതിൽ വീണുറങ്ങുവാൻ അപ്സരസ്സാകുവാൻ സ്വയം മറന്നാ വേഴാമ്പലാഗ്രഹിച്ചു പാവം.. ആഗ്രഹിച്ചു.....
ആറ്റോരം വാഴുന്നൊരാൺകിളി അവളുടെ അഴകിൽ കൊതിച്ചുപോൽ ദാഹിക്കും പക്ഷികൾ മാനത്തു നോക്കികൾ നമ്മൾക്കീ ദുഃഖങ്ങൽ പങ്കിടാം എന്നവൻ ചൊല്ലിപോൽ അവൾ നിന്നുറഞ്ഞുപോൽ ആ കനവുടഞ്ഞു പാവം തേങ്ങിപോൽ പാവം..തേങ്ങിക്കരഞ്ഞു...