പനിനീർ ചന്ദ്രികേ ഇനിയീപൂങ്കവിൾ തളിരിൽ മെല്ലെ നീ തഴുകൂ വാവാവോ ചാഞ്ചക്കം ചാഞ്ചക്കം സുഖമീ നൊമ്പരം അറിയാതേറ്റു ഞാൻ പിരിയാനാകുമോ വാവോ വാവാവോ ചാഞ്ചക്കം ചാഞ്ചക്കം
മേടമഞ്ഞും മൂടിയീ കുന്നും പൊയ്കയും പാൽനിലാവിൻ ശയ്യയിൽ ചായും വേളയിൽ താളം പോയ നിന്നിൽ മേയും നോവുമായ് താനേ വീണുറങ്ങൂ തെന്നൽ കന്യകേ താരകങ്ങൾ തുന്നുമീ രാവിൻ മേനാവിൽ
ഏതു വാവിൻ കൗതുകം മിഴിയിൽ വാങ്ങി നീ ഏതു പൂവിൻ സൗരഭം തനുവിൽ താങ്ങി നീ താനേ നിന്റെ ഓർമ്മതൻ ചായം മാഞ്ഞതോ കാലം നെയ്തജാലമോ മായാജാലമോ തേഞ്ഞുപോയ തിങ്കളേ വാവോ വാവാവോ സുഖമീ നൊമ്പരം അറിയാതേറ്റു ഞാൻ പിരിയാനാകുമോ വാവോ വാവാവോ ചാഞ്ചക്കം ചാഞ്ചക്കം