കാതരയായ് കാതരയായ് കരഞ്ഞുതീർത്തീടുന്നു ഹേമന്തരാത്രി താവകസ്നേഹം അപശ്രുതിയേകി എന്തിനീ ജീവിതം ഏകയായി ഞാൻ മറന്നീടാം സാഗരരാഗം സ്വരജതി പാടീ..
രൗദ്രയായ് അലയടിച്ചുയരുമീ കടലിൻതാഴെ ശാന്തതയിൽ വേദനയാൽ വിട ചൊല്ലീ മാഞ്ഞിടും സൂര്യൻ പോലും ഉണരുന്നൂ പുതിയ പ്രഭാതം പുൽകാനായ് നീ വരുമോ മൺതരിപോലും മതിമറന്നല്ലോ