യാത്രയാവാൻ നേരമായോ പിരിയുവാനായോ തനിയെ നിൽക്കും വേനലിതിലെൻ മിഴികളോ മൂകം ആരിനിയെൻ മുടി തലോടാൻ കാതിൽ നുള്ളുവാൻ മതിവരാതെ കൊതി കെടാതെ സ്നേഹം കൂട്ടിടും
പകൽമായേ പടിഞ്ഞാറെ തിരിവെട്ടം അണഞ്ഞു ഇരുൾ വാനിൽ ഒരേ ഓർമ്മ തുലാമിന്നൽ പിടഞ്ഞു പിടി വിടാതെന്നും നിഴൽ പോലെ അരികിൽ നാം നടന്നു തിരികെയാ വരാതെന്തേ തനിച്ചാക്കി നീ കൈവെടിഞ്ഞെന്തെ വിഷാദത്തിൻ താഴ്വാരത്തിൽ മറന്തെ തീയാളും വേർപാടും ഒരുകി ഒരുകാതെ പകൽമായേ പടിഞ്ഞാറെ തിരിതാഴുന്നേ ഇരുൾ വാനിൽ ഒരേ ഓർമ്മ പിടഞ്ഞീടുന്നേ യാത്രയാവാൻ നേരമായോ പിരിയുവാനായോ തനിയെ നിൽക്കും വേനലിതിലെൻ മിഴികളോ മൂകം (2)