ഉയിരിൻ്റെ പാതിയായ് ഉണരുന്ന സ്നേഹമേ തോരാത്ത നീരാണു നീ തിരിനൂലിൻ തുമ്പിലെ നനവെന്ന പോലെ നീ തെളിയാവൂ എന്നും കൺകളിൽ നോവിലും വേവിലും നീറിടും നീരുമായ് പ്രിയമൊരാൾ ജീവനിൽ കലരുവാൻ വരികയോ ഉയിരിലെ ചില്ലയിൽ ഉലയുമീ ഇലകളിൽ തരളമാം വാക്കിനാൽ പതിയെ നീ പുൽകുമോ
ചെറുചിരിയുടെ വെയിൽ ഒളിചിതറിയ പകൽ തീരങ്ങളിൽ നീയൊരാൾ തിര തഴുകിയ മണൽ തരികളിൽ ഒരു നിഴൽ നീയെന്നുമെൻ കാവലായ് പറയാനുള്ളതിൽ പലതും മൗനമായ് പിരിയാൻ വയ്യിനി മതി വരാ പ്രണയമേ ഉയിരിലെ ചില്ലയിൽ ഉലയുമീ ഇലകളിൽ തരളമാം വാക്കിനാൽ പതിയേ നീ പുൽകുമോ കനലു ചൂടിയ കനവിൽ കുടയിലേറിയ പോലെ മൊഴികളാൽ നാം അകമേ ഒഴുകിടാമൊരു വഴിയേ