മഴ നനയും നേരം അരികിലായ് നീയും കുളിരോർമ്മയായി അകതാരിലെന്നും (2) അല ഞൊറിയും പുഴയും തിരി തെളിയും കാവും പിരിയാതെ നാം കണ്ട പൊൻകിനാക്കളും (2) പറയാതെ അറിയാതെ എന്നുള്ളിൽ നീറും കവിത പോൽ നിറയുമീ പ്രണയം കര തേടും തിരയായ് ഞാൻ തീരുമോ ഈ ജന്മമെന്നുമെന്നും (മഴ നനയും...)
മിഴിനീരു പൊഴിയുമീ മഴമേഘമായ് ഞാൻ കനൽക്കൂട്ടിനുള്ളിൽ എരിയുന്ന ജീവനായ് (2) കാലമേ സാക്ഷി നീ ഭൂവിലെ മോഹമേ വിറയാർന്ന കൈകളിൽ ചേർന്നു നിൽക്കാം നീ എന്നിൽ പൂക്കുന്ന പനിനീർ ദലങ്ങളായെന്നും അറിയാതെ...അറിയാതെ നാമൊ ന്നു പോലെ (മഴ നനയും...)