കാതോരം മാഞ്ഞു പോയ കഥകൾ കാതങ്ങൾ താണ്ടി വന്ന കൊലുസിൻ നിഴൽ നാദമായ് നീയോതും നീചമാം വഴിയേ ഞാനെന്നും നിൻ്റെ കൂടെ ഇതിലേ മേവോടെ മെല്ലെ വരവേ തോരാത്തൊരാ മഴയിൽ ഒഴിയും കനവും ഇതാ പതിയെ നാം ചതിയിനാൽ കനവേറെ നേടി ഒന്നായ്
കാലങ്ങൾ പോകയെങ്കിൽ തിരികെ ഞാനിന്നുമെന്നുമെന്നുമിതിലേ ഇവൻ പാതിയായ് വരുമൊരുനാൾ അഴികളുമായ് അനീതിയിൽ വിരൽ തൊടാതെ നീ ഉയരൂ മൃതിയിലായ്