പ്രഭാ മരീചികൾ തന്ത്രികൾ ചാർത്തിയ പ്രപഞ്ചമല്ലോ നിൻ വീണ - നിന്റെ മണിവീണ തഴുകുമ്പോൾ നീ തഴുകുമ്പോഴതു തളിർത്തു നിൽക്കുന്നു അതു തളിർത്തു പൂക്കുന്നു അതിലൊരു പൂമലരല്ലോ ഞാനൊരു മധുകണമല്ലോ ഞാൻ.. (നാദ..)
അഗാധ നീലിമയല്ലോ താരാ പഥങ്ങളല്ലോ നിൻ ഗീതം നിന്റെ സംഗീതം ഈ വിശാലതയിൽ ഈ അപാരതയിൽ ഈ അനന്തതയിലാകവേ
പൂവിടും തരള താരകങ്ങളതിലെ സ്വരങ്ങൾ സ്വരദീപ്തികൾ നിന്റെ വല്ലകിയിലെത്ര പല്ലവികളെത്രയെത്ര ചരണങ്ങൾ നിൻ പൊൻ കരാംഗുലികൾ തൊട്ടുണർത്തുമൊരു ബിന്ദു ഞാനരിയ ബിന്ദു ഞാൻ.. നിന്റെ മാറിലിതു ചാർത്തിടാവു നിൻ ഹൃദന്തസുഗന്ധമണിവൂ ഞാൻ ഹൃദന്തസുഗന്ധമണിവൂ ഞാൻ (നാദ)